Οι θωρακικές νεοπλασίες είναι όγκοι που αναπτύσσονται στα όργανα του θώρακα, όπως οι πνεύμονες, ο υπεζωκότας, το μεσοθωράκιο και το θωρακικό τοίχωμα. Μπορεί να είναι καλοήθεις ή κακοήθεις και απαιτούν εξειδικευμένη διάγνωση και αντιμετώπιση.

Οι συχνότερες θωρακικές κακοήθειες είναι ο καρκίνος του πνεύμονα (μη μικροκυτταρικός και μικροκυτταρικός), το κακόηθες μεσοθηλίωμα και οι όγκοι του μεσοθωρακίου.

Τα συχνότερα συμπτώματα περιλαμβάνουν επίμονο βήχα, δύσπνοια, θωρακικό άλγος, αιμόπτυση, απώλεια βάρους και κόπωση. Σε αρκετές περιπτώσεις, η νόσος διαγιγνώσκεται τυχαία σε απεικονιστικό έλεγχο.

Η διάγνωση βασίζεται σε απεικονιστικές εξετάσεις (αξονική, PET/CT), βρογχοσκόπηση ή βιοψία, καθώς και σε ιστολογική και μοριακή ανάλυση του όγκου.

Η μοριακή ταυτοποίηση εντοπίζει γενετικές μεταλλάξεις του καρκινικού όγκου και επιτρέπει την εφαρμογή στοχευμένων θεραπειών, αυξάνοντας την αποτελεσματικότητα της θεραπείας και βελτιώνοντας την πρόγνωση.

Η χειρουργική επέμβαση ενδείκνυται κυρίως σε πρώιμα στάδια θωρακικών νεοπλασιών ή σε επιλεγμένες περιπτώσεις, όπου είναι εφικτή η πλήρης αφαίρεση του όγκου με ασφάλεια.

Η ελάχιστα επεμβατική θωρακοχειρουργική επιτρέπει την αφαίρεση όγκων μέσω μικρών τομών, μειώνοντας τον μετεγχειρητικό πόνο, τον χρόνο νοσηλείας και επιταχύνοντας την ανάρρωση.

Η ανοσοθεραπεία ενεργοποιεί το ανοσοποιητικό σύστημα ώστε να αναγνωρίζει και να καταπολεμά τα καρκινικά κύτταρα και αποτελεί βασική θεραπευτική επιλογή σε πολλά στάδια της νόσου.

Η αντιμετώπιση των θωρακικών νεοπλασιών απαιτεί συνεργασία πνευμονολόγου, θωρακοχειρουργού, ογκολόγου, ακτινοθεραπευτή και παθολογοανατόμου, ώστε να επιλέγεται η καταλληλότερη εξατομικευμένη θεραπεία.

Η τακτική παρακολούθηση είναι απαραίτητη για την έγκαιρη ανίχνευση υποτροπής, την αξιολόγηση της ανταπόκρισης στη θεραπεία και τη συνολική φροντίδα του ασθενούς.